مصاحبه باروزنامه خراسان

فريده ستايشگر - عصر يک روز سرد و پاييزي قرار مصاحبه اي داشتم با يک هنرمند. حوالي ساعت 16 و 30 دقيقه عصر. نفسش گرم است و وقتي شعر مي خواند، بي اختيار اشک مي ريزي. سال هاست که فعاليت هاي خود در ماه هاي محرم و صفر را وقف امام حسين (ع) کرده است. طلايه دار هنر تعزيه در استان است هرچند اصالتش خراساني است اما هر کسي در گلستان که اهل دل و عشق به سيدالشهدا (ع) و خاندانش باشد، اين مرد سالخورده را به خوبي مي شناسد. " سيد حمزه حسيني" از هنرمندان بنام در اين حوزه است که کمتر کسي توانسته جا پاي او بگذارد. مي گويد محرم و صفر که مي شود همه سراغش را مي گيرند و ايام ديگر خبري نيست... .

از چند سالگي کار تعزيه را آغاز کرديد؟

از همان سنين کم علاقه خاصي به اجراي تعزيه داشتم و در سن 16 سالگي فعاليت در عرصه اين هنر را آغاز کردم و در ابتدا طفل خوان بودم. در اين راه هم پدرم مشوق اصلي ام بود.

رشته اصلي شما در هنر آواز است و در اين زمينه برنامه هاي زيادي را هم اجرا کرده ايد، اما چطور است که در محرم و صفر شما يکي از ميدان داران هنر تعزيه هم هستيد؟

بله، کنسرت هاي زيادي هم در داخل و هم خارج از کشور داشتم، خواننده گروه آقاي اکبر محسني بودم اما هيچوقت تعزيه را رها نکرده ام، به خودم قول داده ام که محرم و صفر هر سال خودم را وقف امام حسين (ع) کنم. حدود 40 سال است که به اين استان آمده ام و در سال هاي اول جنگ، گروه تعزيه نينوا را راه اندازي کرديم.

اجراهاي آن زمان رونق بيشتري داشت يا اين سال ها؟

آن زمان تعزيه رونق بيشتري داشت، نهادهاي زيادي از تعزيه حمايت مي کردند سپاه در آن زمان خيلي براي اجراهاي ما زحمت کشيد، به نقل يکي از مسئولان در يکي از سال ها 50 هزار نفر براي ديدن تعزيه گروه آمده بودند، اما الان تعزيه هيچ پشتيباني ندارد. صحبت و جلسه زياد است اما موقع اجرا هيچ کس از اين افراد، حتي براي ديدن تعزيه هم نمي آيند.

ارزيابي شما از جايگاه اين هنر

در استان چگونه است؟

هنر تعزيه يکي از بهترين هنرهاست که تلفيقي از ادبيات، موسيقي و آواز و بازيگري است. تعزيه، تاريخ ما را براي مردم تداعي کرده و واقعه عاشورا را مجسم مي کند و اين موضوع خيلي مهم است. در اين استان تعزيه هنوز نتوانسته جايگاه خود را پيدا کند. با اينکه استقبال از تعزيه زياد است، مردم اين هنر را دوست دارند و انتظار داريم مسئولان به اين هنر مظلوم توجه کنند.

چرا يکي دو سالي است که ديگر در استان اجرا نداريد؟

به دليل همان بحث حمايت هاست. ما انتظار نداريم کسي براي اجراهاي ما هزينه اي پرداخت کند. يک ريال هم براي خودمان نمي خواهيم اما انتظار داريم براي اجراي تعزيه حداقل هماهنگي ها را داشته باشند. وقتي مي خواهيم دو تا بنر براي اطلاع رساني نصب کنيم بايد چندين بار نامه بزنيم و آخر هم مجوز نمي دهند. صدا و سيماي مرکز استان هم هيچ سرمايه گذاري براي تعزيه انجام نمي دهد، اين اتفاقات هنرمند را دلسرد مي کند.

چه مي شود که برخي از تعزيه ها

به دل مخاطب مي نشيند؟

" آنچه از دل برآيد، لاجرم بر دل نشيند" . به نظر من هر کسي مي خواهد در تعزيه نسخه اي بگيرد يا حسيني باشد به اين معنا که به اهل بيت (ع) عقيده داشته و احترام بگذارد. برخي مواقع پيش مي آيد شايد کسي صداي شش دانگ ندارد اما آنقدر با اعتقاد و با سوز دل اشعار را مي خواند که دل مخاطب را مي لرزاند. متأسفانه برخي ها مي خواهند خود را در تعزيه نشان دهند. اما بايد به خاطر داشت هر زماني که خالصانه براي اهل بيت (ع) قدمي برداريم حتما جوابش را مي گيريم. از طرفي تعزيه را بايد براي اهل دلش خواند. يکي از دلايلي که دو

سالي است که در روستاي زادگاهم به اجرا مي پردازيم اين است که مردم به خاطر تعزيه جمع مي شوند نه براي بازي و شنيدن صداي يک شخص.

سخن آخر؟

تعزيه هنري است که هويت ملت ما با آن عجين شده اما متأسفانه مورد بي توجهي و بي مهري قرار گرفته است. با توجه به جوانان علاقه مندي که در استان وجود دارد اميدواريم مسئولان گامي براي آموزش و ساماندهي گروه هاي تعزيه بردارند.

http://www.khorasaews.com/News.aspx?type=11&year=1393&month=8&day=6&id=6567767